Μπορεί ένα παιδί με δύο μπαμπάδες να είναι ευτυχισμένο; - Free Sunday
Μπορεί ένα παιδί με δύο μπαμπάδες να είναι ευτυχισμένο;

Μπορεί ένα παιδί με δύο μπαμπάδες να είναι ευτυχισμένο;

Τις οδύσσειες ιστορίες και τον γραφειοκρατικό εφιάλτη που αντιμετωπίζει ένα ζευγάρι προκειμένου να υιοθετήσει ένα παιδί που βρίσκεται στα ελληνικά ιδρύματα όλοι τις γνωρίζουμε. Τις έχουμε διαβάσει, πολλοί τα έχουν περάσει. Τα ρεπορτάζ για τα εγκαταλειμμένα βρέφη του «Μητέρα», του «Έλενα» και του «Αλεξάνδρα» είναι τόσα, που σπάνια προκαλούνται ερωτηματικά, παρά μόνο αγανάκτηση. Ο νέος νόμος «περί αναδοχής και υιοθεσίας» που ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες, όπως κάθε νόμος, υπόσχεται πως επιταχύνει τις διαδικασίες και μειώνει δραστικά τον χρόνο αναμονής, που έφτανε έως και τα έξι χρόνια, λειτουργώντας αποθαρρυντικά για πολλά ζευγάρια, που τελικά κατέφευγαν σε παράνομες μεθόδους.

Προφανώς, αυτό μένει να αποδειχθεί.

Όπως και το ότι οι αρχές δεν θα δείξουν προκατάληψη απέναντι στα ομόφυλα ζευγάρια που θα κάνουν αίτηση υιοθεσίας. Ότι δεν θα επιτρέψουν σε προσωπικές αναχρονιστικές στερεοτυπικές αντιλήψεις να θολώσουν την αντίληψη του κοινωνικού λειτουργού. Γιατί όσο προοδευτικός κι αν είναι ένας νόμος, είναι οι δημόσιοι εργαζόμενοι που πρέπει να τον ακολουθήσουν και να τον εφαρμόσουν για να αποδειχθεί τέτοιος. Η κυβέρνηση νομοθετεί, το κράτος, όμως, κυβερνά.

Έτσι, η νέα ρύθμιση περί υιοθεσιών δεν αρκεί να είναι τυπωμένη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως για να εφαρμοστεί. Χρειάζεται οι εκτελεστές της να κατανοήσουν το νόημά της και να κάνουν πράξη τις διορθωτικές επεμβάσεις που ψηφίστηκαν. Να μη φοβηθούν τον κοινωνικό αντίκτυπο, να μην επιτρέψουν στην όποια προσωπική τους θεώρηση να θολώσει την κρίση τους, γιατί η μητρότητα και η πατρότητα δεν έχει φύλο, ούτε επηρεάζεται από τη σεξουαλική κατεύθυνση του γονέα.

Σύμφωνα με το κείμενο που συνυπέγραψαν 55 ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό, «η ανασκόπηση της σχετικής επιστημονικής βιβλιογραφίας καταλήγει στο ξεκάθαρο συμπέρασμα ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει μετρήσιμες επιπτώσεις στην ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, στην ψυχική υγεία των παιδιών ή στην κοινωνική τους προσαρμογή. Δεν έχουν βρεθεί διαφορές αναφορικά με κρίσιμους παράγοντες, όπως η αυτοεκτίμηση, το άγχος, η κατάθλιψη και τα προβλήματα συμπεριφοράς. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων δεν αναπτύσσονται το ίδιο καλά σε σχέση με τα παιδιά ετεροφυλόφιλων γονέων δεν βρίσκουν υποστήριξη στην επιστημονική ερευνητική βιβλιογραφία.

Αντίθετα, τα επιστημονικά ευρήματα συμφωνούν στο ότι οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι είναι τόσο κατάλληλοι και ικανοί ως γονείς όσο είναι και οι ετεροφυλόφιλοι. Επιπρόσθετα, η εμπειρική έρευνα δεν υποστηρίζει την αντίληψη ότι η ανατροφή από ομοφυλόφιλο γονέα επηρεάζει την ανάπτυξη της ταυτότητας φύλου του παιδιού, ενώ δεν υπάρχουν εμπειρικά δεδομένα ότι η παρουσία τόσο του αντρικού όσο και του γυναικείου προτύπου στο σπίτι προάγει την προσαρμογή και ευεξία παιδιών και εφήβων. Εκατοντάδες μελέτες που διεξήχθησαν τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οδηγήσει σε συμφωνία σε ό,τι αφορά τους παράγοντες που σχετίζονται με την υγιή προσαρμογή των παιδιών και των εφήβων. Οι τρεις πιο σημαντικοί είναι: (1) η ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού, (2) η ποιότητα των σχέσεων των σημαντικών ενηλίκων στη ζωή του παιδιού ή του εφήβου (για παράδειγμα, οι σχέσεις ανάμεσα στους γονείς) και (3) οι οικονομικοί και άλλοι πόροι που είναι στη διάθεση του παιδιού ή του εφήβου. Οι παράγοντες αυτοί φαίνεται να είναι οι ίδιοι ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων». (Βιβλιογραφία που υποστηρίζει τα παραπάνω συμπεράσματα βρίσκεται στο goo.gl/YeyPxm.)

Κοινώς, ναι, η αγάπη σώζει. Αντίθετα, μια άλλη επιστημονική έρευνα έχει δείξει πως αν σε ένα βρέφος προσφερθούν μόνο τα απαραίτητα, τροφή και καθαριότητα, και όχι αγκαλιά, τραγούδι και χάδι, στους εννέα μήνες θα πεθάνει.

Είναι η τρυφερότητα και η αγάπη που μεγαλώνουν τα παιδιά και όχι τα ρούχα και τα γάλατα. Και όταν ένα ζευγάρι μπαίνει στη διαδικασία να υιοθετήσει παιδί –ειδικά στην Ελλάδα–, γνωρίζει εκ των προτέρων πως έχει αυτά τα αποθέματα. Πως έχει αυτή την ανάγκη να προσφέρει την αγάπη του σε ένα πλάσμα που την έχει στερηθεί.

Στα ελληνικά ιδρύματα μεγαλώνουν παιδιά που δεν έχουν προφέρει ποτέ τη λέξη «μαμά». Θα ήταν τόσο κακό να έχουν δύο;

GOUTOS2