Να καεί να καεί το .... η Βουλή - Free Sunday
Να καεί να καεί το .... η Βουλή
Ο βουλευτής Αριστείδης Φωκάς ειχε συμμεριστεί δημοσίως την άποψη των ψηφοφόρων του για την τύχη του θεσμικού οργανου στο οποίο είχε εκλεγεί με την Ένωση Κεντρώων πριν αποχωρήσει και ενταχθεί στους ΑΝΕΛ

Να καεί να καεί το .... η Βουλή

Ήταν ένα από τα αγαπημένα συνθήματα των αγανακτισμένων την εποχή που ο αντιμνημονιακός αγώνας φούντωνε. Συνοδεύτηκε από μούτζες, λαϊκά δικαστήρια και κρεμάλες. Επιβραβεύθηκε από τηλεοπτικές δηλώσεις των διάσημων αντιμνημονιακών σταρ της εποχής. Και ύστερα, όλοι αυτοί έγιναν κυβέρνηση! Και χρειάστηκε να εμφανιστούν στη Βουλή !

Η καλή κοινοβουλευτική συμπεριφορά δεν ήταν ένα από τα προσόντα τους. Ήταν θέμα χρόνου να εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Το Κοινοβούλιο είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Οι άνθρωποι που εκλέγονται, αναπόφευκτα εκφράζουν τα κοινωνικά στρώματα που τους ψήφισαν. Αλλιώς δεν γίνεται.

Στο Κοινοβούλιο κατέστη ολοφάνερη η γύμνια των δοξασμένων στις τηλεοράσεις και τις πλατείες εκπροσώπων της δήθεν αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και της αλλοπρόσαλλης δήθεν δεξιάς των ΑΝΕΛ και τις Χρυσής Αυγής. Κι αν για μεν τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής δεν περίμενε κανείς τίποτα περισσότερο από άναρθρες κραυγές, μιας και δεν μπορούν, ακόμη και σήμερα, να διαβάσουν στρωτά ούτε ένα απλό κείμενο, για τους άλλους χρειάστηκε λίγος χρόνος.

 

Πρώτος και μόνος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε να ψηφίσει τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αρκετοί απόρησαν τότε. Σήμερα πολλοί κατηγορούν τον Πρόεδρο ως συνοδοιπόρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μητσοτάκης είχε δει μακριά και δικαιώθηκε, μέσα στη Βουλή. Άλλωστε, ήταν ακατανόητη η επιλογή, τότε, της ΝΔ να μην επιμείνει στην υποψηφιότητα του αντιπροέδρου της κ. Σταύρου Δήμα και να επιλέξει την υποψηφιότητα του άλλου της αντιπροέδρου, επειδή τον διάλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ που όμως είχε εργαλειοποιήσει την εκλογή Προέδρου για να ρίξει την Κυβέρνηση.

Ακατανόητη υπήρξε και η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να στηρίξει (ορθά) το τρίτο μνημόνιο, το καλοκαίρι του 2015, αρκούμενη όμως στην προφορική διαβεβαίωση του κ. Τσίπρα ότι δεν θα πάει σε εκλογές. Η διαβεβαίωση είχε δοθεί στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπου όμως δεν είχαν τηρηθεί πρακτικά. Ο δε Πρόεδρος, ουδέν εγγυήθηκε, ως προς αυτό, δια της παρουσίας του.

Στη Βουλή, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ ψήφισαν όλα τα μνημονιακά νομοσχέδια χωρίς καμία, ποτέ, διαρροή. Χωρίς καμία, ποτέ, σοβαρή αντίδραση. Στην Βουλή, αναίρεσαν τα δικά τους λεγόμενα και απέδειξαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι τα προηγούμενα χρόνια, απλώς ψεύδονταν. Που είναι τα άλλα χρόνια, που στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ γινόταν χαμός και σε κάθε ψηφοφορία έχαναν βουλευτές. Μπορεί καμιά φορά να το παράκαναν σε έκφραση γνώμης, πάντως αγελαίοι, εκείνοι, δεν υπήρξαν.

 

Στη Βουλή, μετά από πρόταση μομφής της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη για το θέμα των Σκοπίων, διαλύθηκε οριστικά και αμετάκλητα η πολιτική της πατριδοκαπηλείας των ΑΝΕΛ και των πάσης φύσεως συνοδοιπόρων τους. Απέδειξαν οι άνθρωποι ότι για την καρέκλα δεν υπάρχει λόγος τιμής, δεν υπάρχει συνέπεια και πολιτική εντιμότητα.

Στην Βουλή κατατέθηκαν οι περίφημες επιστολές των προθύμων, με τις οποίες εκχωρούσαν προκαταβολικά την ψήφο τους στο ΣΥΡΙΖΑ, με αντάλλαγμα υπουργικές καρέκλες και θέσεις στα ψηφοδέλτια. Κατά παράβαση πάσης ηθικής αρχής και δεοντολογίας, αλλά και του Συντάγματος.

Στη Βουλή εκτυλίχθηκε η μεγαλύτερη και θεαματικότερη αποκάλυψη κυβερνητικής μεθόδευσης για πολιτική δίωξη των αντιπάλων, με πρόσχημα την υπόθεση Novartis. Αυτό που είχε προαναγγελθεί ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού Κράτους, κατέληξε να είναι, ψελλίζοντας, ένα "σκάνδαλο" όπου δήθεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες.

Στη Βουλή, αποκαλύφθηκε η ηθική γύμνια των κυβερνώντων και των συνοδοιπόρων τους, των ανθρώπων με την εκχωρημένη ψήφο. Η πρόταση μομφής κατά του κ. Πολάκη, με αποκλειστικό θέμα την ΗΘΙΚΗ παράβασή του, μετετράπη σε αίτημα ψήφου εμπιστοσύνης, χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος. Καμία κυβέρνηση δεν έπεσε επειδή ένας υπουργός εκφράστηκε απρεπώς. Ήταν επιλογή να υιοθετήσουν το συγκεκριμένο ήθος. Με ότι αυτό αποκαλύπτει για τον εσωτερικό τους κόσμο.

Στη Βουλή, ο έως τότε "ασυγκράτητος" και τιμητής των πάντων Πρωθυπουργός κατέβασε τους τόνους τάχιστα, μόλις δέχθηκε έναν απλό υπαινιγμό που τον αφορούσε προσωπικά. Μέχρι τότε, ελεεινολογούσε και προσέβαλε χωρίς μέτρο τους αντιπάλους του, θεωρώντας εαυτόν υπεράνω κριτικής. Επρόκειτο για καθαρή κοινοβουλευτική ήττα, οι οποία όμως επιτεύχθηκε με τη χρήση του ενός εκατοστού των δικών του μεθόδων. Υπάρχει και η διαφορά συγκρότησης των πρωταγωνιστών.

Είναι εύκολο να βρίζει κανείς. Είναι δύσκολο να παραμένει ψύχραιμος και συγκροτημένος και να υπαινίσσεται ότι πρέπει, όταν πρέπει. Στην Βουλή, υπάρχουν διαδικασίες, οι οποίες δεσμεύουν τους πάντες. Όσες προσπάθειες και αν κάνει ο Πρόεδρός της. Ο ίδιος Πρόεδρος που, ως βουλευτής, ανέκραξε μέσα στην αίθουσα "έτσι τους π...ω" και επιβραβεύτηκε με τη θέση, ως άλλη μία απόδειξη "ηθικής υπεροχής"

Με αυτά και με αυτά, είναι λογικό να επιζητεί κανείς τηλεοπτική αναμέτρηση, πιστεύοντας ότι εκεί δεν υπάρχουν κανόνες και ότι το πεδίο είναι εύκολο, προσφερόμενο για "ζαβολιές". Μόλις όμως συνειδητοποιεί, μέσα στη Βουλή, ότι και ο αντίπαλος μπορεί, εξίσου καλά, η τηλεοπτική μονομαχία ... ξεχνιέται !

Τα μνημονιακά, λεγόμενα κόμματα, "το παλιό" παραμένουν κόμματα με ρίζες στην κοινωνία και ιστορία. Έχουν στις τάξεις τους καιροσκόπους, αλλά και υψηλό ποσοστό ανθρώπων καταρτισμένων, με ηθική συγκρότηση, με αρχή μέση και τέλος στη σκέψη και τη δράση τους. Και κυρίως ανθρώπους με όρια στη συμπεριφορά τους. Γι΄αυτό και επικρατούν, αργά και σταθερά στις κοινοβουλευτικές μάχες, επί της ουσίας. Γι΄ αυτό και εξελίσσονται και ανανεώνονται. Αφήνοντας τους άλλους ηθικά και τεχνοκρατικά απογυμνωμένους.

Στη Βουλή τηρούνται πρακτικά. Τα πρακτικά είναι μέρος της Ελληνικής ιστορίας.

Το μέτωπο της λογικής, το 38% του δημοψηφίσματος του 2015 πήρε την ηθική του ικανοποίηση μέσα στην Ελληνική Βουλή. Έδειξε την υπεροχή του. Ήταν μικρό ποσοστό για να αποτρέψει την καταστροφή που ακολούθησε. Η χώρα υποθηκεύτηκε, περήφανα πάντα, για 99 χρόνια. Είπαμε, οι εκπρόσωποι του έθνους είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας.

Οι εκπρόσωποι που θα εκλεγούν, όταν έρθει η ώρα, θα δείξουν αν η κοινωνία διδάχθηκε. Αν κατάλαβε ότι οι εκπρόσωποί της πρέπει πρώτα από όλα να σέβονται τον εαυτό τους, να ξέρουν γράμματα και να έχουν ΗΘΙΚΗ συγκρότηση.

Τα υπόλοιπα θα λυθούν ευκολότερα, όχι πια εύκολα, μετά.