Μια παλιά σχολική οφειλή! - Free Sunday
Μια παλιά σχολική οφειλή!

Μια παλιά σχολική οφειλή!

Του Χρήστου Κουτσού*

Η έκδοση αυτή, όπως αναφέρεται και στην Εισαγωγή του βιβλίου, ήταν όνειρο ζωής, απωθημένο παλιό, σχολική οφειλή.

Είναι ένα πόνημα και ένα έργο ζωής, και απαιτήθηκαν για την ολοκλήρωσή του 15 χρόνια συλλογής υλικού και συγγραφής. Ξεκίνησε το 2006 και τελείωσε το 2021. Αφορμή συγγραφής του βιβλίου ήταν η απώλεια του συμμαθητή μου Νίκου Καραντώνη και η εκ τούτου συνάντηση των συμμαθητών της τάξης μας για να τιμήσουμε τη μνήμη του το 2006, καθώς και οι απώλειες των συμμαθητών μου Σούλη Μπιτλή και Στέλιου Ξεφτέρη αργότερα.

Με αναφορά τη μνήμη τους ξεκίνησε αρχικά αυτή η προσπάθεια συγγραφής.

Το δεύτερο ήταν η ανάγκη να αξιοποιηθεί όλο το αρχειακό υλικό που διέθετα (έγγραφα, φωτογραφίες, οικογενειακά αρχεία Βαβδινών, φορέων, προσώπων κ.ά.) και να μπει στο σπίτι του κάθε αναγνώστη με την απόκτηση του βιβλίου. Το αρχείο αυτό (που απαριθμεί πάνω από 25.000 έγγραφα & φωτογραφίες) με «βάραινε» όλα αυτά τα χρόνια και έπρεπε να βρει διέξοδο δημοσιοποίησης και έτσι να διασωθούν κατά κάποιον τρόπο ο λαογραφικός πλούτος και η ιστορική κληρονομιά της ιδιαίτερης πατρίδας μου.

Επίσης, αιτίες συγγραφής αυτού του βιβλίου ήταν:

  • Η επιθυμία μου να καταγραφούν τα μαθητικά δρώμενα των προηγούμενων δεκαετιών και η θέση του μαθητή μέσα και έξω από το σχολείο με όλη τη δράση του –τη σχολική και την κοινωνική– αλλά παράλληλα να καταγραφεί και η κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή του Βάβδου και των Βαβδινών.
  • Να προβληθεί το χωριό μου, ο Βάβδος, με όλη την ιστορία και την πορεία του από παλιά μέχρι σήμερα.
  • Να ενισχυθούν οικονομικά –με την πώληση του βιβλίου– το Κοινωνικό Ιατρείο του Βάβδου και η Ένωση Βαβδινών Θεσσαλονίκης, που επιτελούν κοινωνικό και πολιτιστικό έργο ο καθένας με τις δράσεις και στον χώρο που δραστηριοποιείται.
  • Και τέλος, ο προβληματισμός μου για «τα σχολειά μας και τα χωριά μας», που αυτά δεν είναι άλλο από μια μικρογραφία «της παιδείας και του κόσμου». Της παιδείας που θα επιλέξουμε για να πορευτούμε στο μέλλον με γνώμονα τη μόρφωση και την ηθική.

Όλα λοιπόν τα παραπάνω με ώθησαν στη συγγραφή αυτού του βιβλίου.

Οι μνήμες του λαού (όπως περιγράφονται και στο βιβλίο) είναι η περιουσία του, που μένουν και τον πλουτίζουν, όταν καταγραφούν και διασωθούν. Με δυο λέξεις, η αγάπη για τον τόπο μας και «τα γράμματα» (η παιδεία) ήταν τα δύο ισχυρά κίνητρα γι’ αυτό το πόνημα. Έτσι, ό,τι ελάχιστο με αγάπη μπορώ να επιστρέψω στον τόπο που με μεγάλωσε και στους συγχωριανούς μου, που συμπορευτήκαμε στη ζωή, είναι χαρά μου να το κάνω, και το βιβλίο αυτό ήταν ένας τρόπος.

 

* Ο Χρήστος Κουτσός είναι μηχανικός και συγγραφέας