Οστεοαρθρίτιδα: Υπάρχουν σύγχρονες λύσεις για την αποφυγή της ολικής αρθροπλαστικής; - Free Sunday
Οστεοαρθρίτιδα: Υπάρχουν σύγχρονες λύσεις για την αποφυγή της ολικής αρθροπλαστικής;

Οστεοαρθρίτιδα: Υπάρχουν σύγχρονες λύσεις για την αποφυγή της ολικής αρθροπλαστικής;

Tα τελευταία χρονιά, “εμφανίστηκαν” δυο νέοι πληθυσμοί ασθενών με αρθρίτιδα. Ο πρώτος, είναι οι νέοι σε ηλικία ασθενείς που λόγω κάποιου προηγούμενου τραυματισμού συνδέσμου, κατάγματος ή επέμβασης, εμφάνισαν πραγματική αρθρίτιδα σε μικρή ηλικία. Ο δεύτερος πληθυσμός, είναι ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας με υψηλές δραστηριότητες - ακόμη και πραγματοποιήση κάποιας μορφής άθλησης - με αρθρίτιδα, που επιθυμούν (δικαιολογημένα) μετα την επέμβαση θεραπείας της αρθρίτιδας να μπορούν να συνεχίσουν ολες τις δραστηριότητες τους.

Όπως μας εξηγεί ο χειρουργός ορθοπεδικός Παναγιώτης Νταγιόπουλος, το γόνατο αποτελείται από τρεις επιμέρους αρθρώσεις ή διαμερίσματα. Αυτά είναι το έσω μηροκνημιαίο διαμέρισμα, το έξω μηροκνημιαίο διαμέρισμα και το πρόσθιο ή αλλιώς η επιγονατιδομηριαία. Η αρχική εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο ενός ασθενή μπορεί να εντοπιστεί σε ένα μόνο απο αυτα τα διαμερίσματα. Αντίθετα, και πιο συνηθισμένα, στα τελικά στάδια συνήθως προσβάλλει δυο ή και όλα τα διαμερίσματα της άρθρωσης του γόνατος.

Αυτά είναι τα πιο συνηθισμένα σενάρια, και ανάλογα με τον μηχανικό άξονα του κάτω άκρου, το έσω και το πρόσθιο διαμέρισμα, ή το έσω και το έξω μηροκνημιαίο διαμέρισμα, ή το έξω μηροκνημιαίο διαμέρισμα και το πρόσθιο. Η περιγραφή της εντόπισης του πόνου από τον ίδιο τον ασθενή, είναι ενας σημαντικό παράγοντας, και η εγκαιρη αναγνωριση των συμπτωμάτων μπορεί να αποβεί σημαντική στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας. 

Στις περιπτώσεις αυτές η λύση μιας αρθροπλαστικής του γόνατος προσφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις νεότερων ασθενών ή ακόμη και ασθενών μεγαλύτερης ηλικίας, όπου η βλάβη του χόνδρου δεν αφορά σε όλο το γόνατο, αλλά μόνο ένα διαμέρισμα και τα υπόλοιπα παραμένουν υγιή; Ή ακομη και σε μια καινούργια κατηγορία ασθενών που έχουν αρθρίτιδα στην μια πλευρα μόνο του γόνατος, και έχουν είτε πολύ υψηλή δραστηριότητα και κάνουν ακόμη και σπόρ, ή σε ασθενεις με αρθριτιδα ενος διαμερίσματος και με πολλά λοιπά προβλήματα υγείας που καθιστούν δυσκολότερες τις πιθανές λοιπές επιπλοκές;

Ο χειρουργός ορθοπεδικός Παναγιώτης Γ. Νταγιόπουλος αναφέρει ότι στις περιπτώσεις αυτές των νεότερων ασθενών με πρώιμη οστεοαρθρίτιδα γόνατος και προσβολή ενός διαμερίσματος, αναζητούμε άλλες χειρουργικές λύσεις που ουσιαστικά στοχεύουν στην λύση του προβλήματος ή στην μακρά καθυστέρηση της επέμβασης της ολικής αρθροπλαστικής του γόνατος.

Η διάγνωση και η προσέγγιση αυτών των ασθενών, όπως τονίζει ο κύριος Νταγιόπουλος, απαιτεί ιδιαίτερη εμπειρία και λεπτομερή ανάλυση, ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη λύση. Αναζητούμε τον χρόνο και τον τρόπο έκτασης των συμπτωμάτων, την εντόπιση του πόνου και άλλα στοιχεία από το ιστορικό του ασθενή. Η διάγνωση συμπληρώνεται από ειδικές ακτινογραφίες, μελέτη του άξονα του κάτων άκρου, μαγνητική ή αξονική τομογραφία, κλπ.

«Η ραγδαία βελτίωση των χειρουργικών τεχνικών, η χρήση υπολογιστών, η εξέλιξη των ορθοπαιδικών υλικών τα τελευταία χρόνια, και κυρίως η βελτίωση των χειρουργικών τεχνικών, μας δίνει πολλές λύσεις στους ασθενεις με πρώιμη οστεοαρθρίτιδα γόνατος και μονοδιαμερισματική οστεοαρθρίτιδα», επισημαίνει ο Παναγιώτης Γ. Νταγιόπουλος MD, PhD Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής Χειρουργός Ορθοπεδικός Τμήματος Ισχίου & Γόνατος στο Mediterraneo Hospital.

«Ενδεικτικά, αν υπάρχει διαταραχή του άξονα του κάτω άκρου (βλαισσό ή ραιβό γόνατο) πραγματοποιούμε επεμβάσεις όπως οστεοτομίας κνήμης, μηριαίου, κλπ. Αν ο άξονας δεν είναι σοβαρά διαταραγμένος και η εντόπιση της οστεοαρθρίτιδας είναι εντοπισμένη στο ένα διαμέρισμα του γόνατος, η μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική του γόνατος δίνει γρήγορα άριστα αποτελέσματα.  Σε αντίθεση με την ολική αρθροπλαστική του γόνατος, η μονοδιαμερισματική αρθροπλαστική του γόνατος είναι λιγότερο παρεμβατική και έχει γρηγορότερα αποτελέσματα, αρκεί να πραγματοποιηθεί στον κατάλληλο ασθενή, η αναλογία των οποίων ειναι σχετικά μικρή. Περιπου το 25% των ασθενών με αρθριτιδα έχουν αυτην την δυνατότητα. Η επέμβαση γίνεται με μικρές τομές και η βάδιση και η έξοδος του ασθενή από το νοσοκομείο γίνεται με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς από ότι στην ολική αρθροπλαστική του γόνατος. Η επιβίωση των υλικών είναι μακροχρόνια και η επιστροφή σε πλήρεις δραστηριότητες γίνεται με πολύ γοργούς ρυθμούς», καταλήγει ο Δρ. Νταγιόπουλος.